
Regelmatig krijg ik van moslims filmpjes opgestuurd waarin bekeerlingen tot de islam hun getuigenis krijgen. Ik krijg dit soort filmpjes eigenlijk nauwelijks van christenen. En toch zijn er heel veel van dit soort filmpjes. Als je even zoekt op Youtube dan vind je er heel veel. Zo zijn er veel getuigenissen te vinden van moslims die bekeerd zijn tot het christendom.
Deze filmpjes zijn belangrijk. Ten eerste omdat het ons christenen laat zien hoe moeilijk sommige bekeerlingen het hebben. Ten tweede omdat veel moslims ontkennen dat er ex-moslims zijn die christen zijn geworden. Hierdoor kan het voor moslims extra moeilijk zijn om zich te bekeren tot het christendom. Ze kunnen het idee hebben dat ze de enige zijn. Maar dat is absoluut niet waar.
In de komende weken zal ik hier regelmatig een interessant filmpje laten zien. Voor meer van dit soort filmpjes kun je kijken op www.youtube.com/OntdekJezus
Met de kerk gaan we regelmatig naar Frankrijk. We zijn daar dan te gast bij verschillende evangelische kerken. Dit zijn vaak hele kleine kerkjes met enkele tientallen leden. Zij kunnen de steun van broeders en zusters uit Nederland goed gebruiken. De laatste keer dat ik mee was ontmoette ik broeder Omar. Een voormalige moslim die tot geloof in Jezus was gekomen.
Het is altijd bijzonder om mensen te ontmoeten die bekeerd zijn. Vaak ontdek ik raakvlakken in hun getuigenis met dat van mijzelf. Broeder Omar was op latere leeftijd tot bekering gekomen en zette zich helemaal in voor de kerk. Deze kerk zat in een wijk waar heel veel moslims wonen, vooral uit Afrika.
Vaak hoor je dat moslims bedreigd worden nadat ze christen zijn geworden. Dat was bij Omar gelukkig niet het
geval. Hij kreeg soms wel opmerkingen naar zijn hoofd, en er was veel onbegrip. Maar dat kon Omar er niet van
weerhouden om te getuigen met de vele moslims uit de wijk over het christelijke geloof. Als je een ontmoeting hebt
gehad met de levende God, dan kun je dat niet voor jezelf houden. Je moet er over praten, wat Omar dus ook deed.
Broeder Omar had het echt op zijn hart om moslims te bereiken met het Evangelie. Een bijzondere man die zijn
voormalige geloofsgenoten echt lief had.
Wij kunnen veel leren van mensen als broeder Omar. Hij koos voor ervoor om de levende God te dienen, niet slechts een religie. Hij liet zich ook niet stoppen door het vele onbegrip en de vervelende opmerkingen. Als je weet dat God bestaat dan moet je daar wel over vertellen.
De laatste jaren horen we steeds meer over de zogenaamde "Jezus-moslims". Dit zijn moslims die geloven in Jezus als Redder en Verlosser. Maar tegelijkertijd geloven ze ook in de Koran en gaan ze naar de moskee. Wat "Jezus-moslims" precies geloven kan verschillen, maar dat ze bestaan is zeker. Aan dat laatste wordt overigens wel getwijfeld, vooral door moslims die niet op deze manier in Jezus geloven.
Ik heb zelf het voorrecht gehad om met een moslim te praten over zijn geloof in Jezus. Ik was benieuwd naar het geloof van deze mensen en op welke manier ze er invulling aan gaven. De manier waarop deze man sprak over Jezus verschilde vrijwel niet met de manier waarop veel christenen over Hem spreken. "Maar hoe ben je dan tot geloof in Jezus gekomen" vroeg ik hem. "Hij is tot mij gekomen in een droom". Ik weet dat dit veel gebeurd bij moslims. De meeste komen tot geloof door dromen over Jezus. Tegelijk was dit de eerste keer dat ik dit persoonlijk van een moslim hoorde. "Weet je dat veel moslims moeite hebben met die dromen, ze geloven er niet in" vroeg ik. "Dat kan mij niet schelen ik weet dat het echt is en dat Hij voor mij gestorven is aan het kruis en ook is opgestaan, dat is wat telt voor mij. Sinds die droom heeft Jezus mij geholpen met mijn problemen en is mijn leven veel beter geworden". Daar had ik niets op te zeggen. Ik ken de levende God en weet dat Hij ons wil helpen met onze problemen. Deze man had oprecht een ontmoeting gehad met God, zonder twijfel.
Over het geloof in Jezus van deze man had ik geen twijfel, maar ik had wel veel andere vragen. "Ga je ook naar een kerk?" "Jawel, maar ik ga op vrijdag ook vaak naar de moskee". Ik wist niet zo goed wat ik hiermee aan moest, is het wel mogelijk om zowel naar de kerk als de moskee te gaan? "Wat doe je dan in de moskee, tot wie bid je dan bijvoorbeeld" vroeg ik weer. "Ik bid tot God, tot Allah, maar wel in de naam van Jezus. En soms lees ik de Koran, maar tegenwoordig vaker de Bijbel. Al is die niet meer helemaal betrouwbaar natuurlijk."
Ik wist dat moslims ervan overtuigd zijn dat de Bijbel niet meer helemaal betrouwbaar is. Maar hoe kan iemand die in Jezus gelooft dit zeggen. "Maar wat betekent de Bijbel dan voor je, en de Koran?" "Volgens mij leren beiden ons over God. Maar de Bijbel geeft het juiste beeld over Jezus, die is belangrijker. De Koran heeft wel waarde, maar ook die is niet meer helemaal betrouwbaar. Beide boeken wijzen op God, maar ik ken God omdat Jezus tot mij spreekt. Dat is het belangrijkste."
Ik bedank de man voor zijn tijd en dat hij mijn vragen heeft willen beantwoorden. "Graag gedaan, jij bedankt
dat je de tijd nam om te luisteren. De meeste mensen zijn niet zo geduldig." Onze wegen scheiden en ik denk na
over dit korte, maar bijzondere gesprek. Ik ben het niet eens met zijn standpunt over de Bijbel, maar zijn geloof
in Jezus is absoluut oprecht.
Vandaag heb ik geleerd dat "Jezus-moslims" dus echt bestaan. Tegelijk weet ik ook dat er inderdaad moslims zijn die
tot geloof in Jezus komen doordat ze een droom over Hem hebben gehad.
In de trein op weg naar Den Haag lees ik meestal een boek. Dit keer doe ik dat ook, maar als we voorbij Delft zijn beginnen mijn ogen bijna dicht te vallen. Dan maar even naar buiten kijken in plaats van lezen. Terwijl ik het boek in mijn tas leg valt me opeens op dat er een jonge vrouw tegenover me zit die een groot boek aan het lezen is. Ik herken het boek als ´Toen de kracht Gods op mij viel´, het boek ter ere van het 100 jarig bestaan van de Pinksterkerken in Nederland. “Is het een mooi boek?” vraag ik haar. Ik hou er eigenlijk niet echt van om een gesprek te beginnen met iemand die ik niet ken, maar soms geeft God de vrijmoedigheid. “Ja, het is echt heel interessant allemaal. Ik weet nog niet zoveel over het christendom, ik kom eigenlijk pas sinds een paar weken in een kerk. Het is allemaal nog een beetje onwennig voor me.” Ik begin haar te vertellen over mijn eigen bekering en de ontdekkingsreis die er aan voorafging. Maar voordat ik goed op weg ben zijn we al op Den Haag Centraal. Het eindpunt van de trein. “Moet je ergens naartoe, of heb je misschien tijd om verder te praten” vraagt ze. Die tijd heb ik wel, en anders zou ik er tijd voor maken.
We besluiten wat te gaan drinken bij de Burger King en we praten verder over het geloof en de manier waarop God ons leidt. Ik vertel haar de rest van mijn getuigenis. Ze vertelt me dat ze de aanwezigheid van God de laatste weken echt heeft gemerkt in haar leven. Daarvoor had ze er nog nooit bij stilgestaan. Dat klinkt erg als mijn eigen bekeringsverhaal. Daarom zijn christenen waarschijnlijk zo overtuigd van het bestaan van God, omdat Hij daadwerkelijk aanwezig is in onze levens. “Mag ik misschien je e-mailadres zodat ik je soms wat dingen kan vragen?” “Ja hoor” antwoord ik. Ik ben natuurlijk alleen maar dankbaar als ik iemand mag helpen in het leren kennen van God.
Na een half uurtje besluiten we beiden te vertrekken. Wat er de rest van de dag ook gebeurt, de dag kan voor
mij al niet meer stuk.
Waarschijnlijk kunnen veel christenen vertellen over vergelijkbare ontmoetingen. Soms Leidt God je naar een
bepaalde plaats omdat Hij je daar wil gebruiken voor Zijn werk. Het is dan ook belangrijk om altijd afgestemd te
zijn op Hem.